- pon.–pt. 8:00–16:00
- 601 179 871
- biuro@enwiro.pl
Obowiązek każdego pracodawcy, u którego może wystąpić atmosfera wybuchowa. Analizujemy prawdopodobieństwo jej powstania, aktywność źródeł zapłonu i skalę możliwych skutków a wyniki przekładamy na konkretne środki ochronne.
Ocena ryzyka wybuchu wynika z przepisów BHP wdrażających dyrektywę ATEX 1999/92/WE. Pracodawca ma obowiązek dokonać kompleksowej oceny ryzyka związanego z możliwością wystąpienia w miejscach pracy atmosfery wybuchowej i to niezależnie od liczby zatrudnionych czy wielkości instalacji.
W naszych ocenach łączymy analizę procesową z parametrami fizykochemicznymi substancji. Dla każdego stanowiska i węzła instalacji szacujemy, jak często i na jak długo może powstać atmosfera wybuchowa, jakie źródła zapłonu mogą się uaktywnić oraz jakie będą skutki ewentualnego wybuchu dla ludzi, konstrukcji i ciągłości produkcji.
Wynikiem jest czytelna matryca ryzyka z określonymi priorytetami działań.
Wiesz nie tylko co poprawić, ale też w jakiej kolejności i dlaczego.
Podstawa prawna i normy
• Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 8 lipca 2010 r. w sprawie minimalnych wymagań BHP, związanych z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej — § 4 (Dz.U. 2010 nr 138 poz. 931)
• Dyrektywa 1999/92/WE (ATEX User)
• Norma PN-EN 1127-1 — ocena źródeł zapłonu
• Norma PN-EN 60079-10-1 / -10-2 — klasyfikacja przestrzeni
Ocena ryzyka wybuchu jest sercem dokumentu zabezpieczenia przed wybuchem. Bez rzetelnej oceny DZPW jest jedynie pustą deklaracją.
Przepisy wskazują wprost minimalny zakres oceny. U nas każdy z tych elementów ma pokrycie w danych procesowych, nie w ogólnikach.
Prawdopodobieństwo i czas występowania atmosfer wybuchowych — na podstawie bilansu emisji, wentylacji i właściwości substancji.
Prawdopodobieństwo wystąpienia i uaktywnienia się źródeł zapłonu — w tym wyładowań elektrostatycznych, gorących powierzchni i iskier mechanicznych.
Eksploatowane instalacje, używane substancje i mieszaniny, zachodzące procesy oraz ich wzajemne oddziaływanie.
Rozmiary przewidywanych skutków wybuchu — zasięg fali ciśnienia, oddziaływanie termiczne, skutki wtórne (np. wybuchy pyłu osiadłego).
Miejsca pracy połączone otworami z przestrzeniami zagrożonymi — drogi przeniesienia wybuchu i atmosfer wybuchowych.
Adekwatność istniejących zabezpieczeń technicznych i organizacyjnych oraz rekomendacje dodatkowych barier — wg hierarchii: zapobieganie, ograniczanie, izolowanie.